Δροσερές Καλοκαιρινές Αναμνήσεις

Σαν παιδί είχα την εξαιρετική ευλογία να μεγαλώσω σε μια πολύτεκνη οικογένεια. Επίσης είχα την  ευλογία οι γονείς μου να αγαπάνε υπερβολικά τα ταξίδια. Το γεγονός ότι ήμασταν πολλοί και το αυτοκίνητο μας μινιόν δε  μας εμπόδιζε για χρόνια να οργώνουμε την Ελλάδα. Ακόμα και τώρα η μητέρα μου απορεί πως δε μας σταμάτησε ποτέ η αστυνομία για πρόστιμο! Με τα σημερινά δεδομένα η οδήγηση ενός αυτοκινήτου μινιόν φίσκα σε πληθυσμό  είναι παράνομη, επικίνδυνη και καταδικαστέα. xxx
Παραταύτα οι οικογενειακές μας διακοπές δε παύουν κάθε χρόνο σαν αναμνήσεις να μας συνοδεύουν.
Το αυτοκίνητο μας ήταν ένα άσπρο Ντάτσια. Σα λευκό πουλί. Με σχάρες απο πάνω που φορτώναμε πολυκατοικίες βαλίτσες με δαγκάνες τους αστακούς. Απαραίτητη συνοδεία το ροζ σεντόνι που σκεπάζαμε τις βαλίτσες για να μη γεμίζουν μυγάκια. Ήταν απο το είδος του αυτοκινήτου πυ διασώζεται σε πυρηνικό πόλεμο και κάνει τους αντιπάλους του παλιοσίδερα. Με μηχανή γερή σαν άλογο. 
Κάθε φορά τσακωνόμασταν για το τί κασσέτες θα ακούγαμε στο δρόμο, πάντα κουβαλούσαμε σακούλα με κασσέτες, και γιατί ο ένας πατούσε τον άλλο ή γιατί τα παράθυρα ήταν χαμηλά ή ψηλά και θέλαμε/δε θέλαμε αέρα. Αλίμονο σε αυτόν που καθόταν δίπλα στο παράθυρο. Ήταν ο άτυχος της παρέας.
Καθώς μεγαλώσαμε, το 2000, αγοράσαμε ένα πολυτεκνικό βανάκι. Παρόλο που όλοι είχαμε μεγαλώσει και ήμασταν σε ηλικία να πηγαίνουμε ο καθενας χωριστά διακοπές δε το κάναμε. Όλοι λάτρευαν τις οικογενειακές διακοπές. Κανείς δεν ήθελε να τις χάσει.
Το τελευταίο καιρό πηγαίναμε διακοπές σε ένα χωριό 500 μέτρα υψόμετρο πάνω απο τη θάλασσα στο νομό Αχαΐας. Πλέον ο σκοτωμός γινόταν για το τί cd θα ακούγαμε και φυσικά πάλι για τα παράθυρα. Είχαμε όμως την επιλογή να παίζουμε διάφορα παιχνίδια στο δρόμο και φυσικά Uno. Πάντα καταλήγαμε να σκοτωνόμαστε.
Στο χωριό όλοι μας αγαπούσαν. Μας έφερναν λάδι, κρασί, αβγά, κηπευτικά, ελιές και ένα σωρό καλούδια. 
Ο μπαμπάς έβαζε στη διαπασών κάθε πρωί στις εννιά το cd του Σπανουδάκη "Θάλασσα" για να μας ξυπνήσει για μπάνιο. Η μαμά ετοίμαζε απο νωρίς το μεσημεριανό και φεύγαμε όλοι για μπάνιο. Όπως ήταν φυσικό σταματούσαμε την κυκλοφορία μέχρι να κατεβούμε όλοι αφήνοντας την απορία στους οδηγούς πόσα άτομα ήμασταν. Το καλό ήταν ότι ποτέ κανένας δε μας κόρναρε! xxx
Τα απογεύματα κάναμε πορεία στο βουνό και καταλήγαμε σε μια μινιόν πλατεία με παγωμένο νερό. Τρεις φορές την ημέρα γεμίζαμε μπουκάλια με νερό καθώς το νερό της πηγής ήταν πιο κρύο απο του ψυγείου! 
Τα βράδια ξαπλώναμε στο πλακώστρωτο της αυλής και κοιτούσαμε τα αστέρια. Καθώς οι διακοπές μας γινόταν αρχές Αυγούστου είχαμε τα βράδια βροχή μετεωριτών. Τις Περσίδες. Ο αδελφός μας αστρονόμος μας ταξίδευε στο μαγικό κόσμο του ουρανού και μεις κάναμε συναγωνισμό ποιος θα μετρήσει τις περισσότερες Περσίδες. Σε μια απο αυτές τις βραδινές πειπλανήσεις του ουρανού είδα το πρώτο μου πεφταστέρι. Και απο τότε απέκτησα σχέση λατρείας με την αστρονομία. Όπως ο δίδυμος αδερφός. 
Τα τελευταία χρόνια σκορπίσαμε σε όλη την Ελλάδα ελέω δουλειάς. Και οι οικογενειακές συγκεντρώσεις σα διακοπές περιορίστηκαν στο να ανεβαίνουμε τα Καλοκαίρια στο πατρικό μας στη Βέροια. 
Εκεί φτιάχνουμε μαρμελάδες απο ροδάκινα, σάλτσες απο ευωδιαστές κόκκινες ντομάτες και σκαρφαλώνουμε στα βουνά όπως μάθαμε απο παιδιά.

Κάθε Καλοκαίρι ζούμε νέες περιπέτειες και γεμίζουμε αναμνήσεις. Οι πιο όμορφες και διασκεδαστικές όμως ήταν αυτές που ζήσαμε ως παιδιά.



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

6 comments:

Katrina said...

Τι όμορφα με έκανες και ζηλεψα να είσαι καλά κορίτσι μου και να χαίρεσαι την όμορφη οικογένεια σου!!!!!

Βιβή said...

Γεια σου Κατερίνα! Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια! Κάθε ευλογία και σε σένα :) xxx

LitsArt said...

τι όμορφη οικογένεια!!!!να ειστε πάντα αγαπημένοι και ενωμένοι εύχομαι!
αυτες οι αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια νομίζω ότι είναι ένας πολύτιμος θησαυρος!

Βιβή said...

Λίτσα ευχαριστούμε πολύ! Έτσι ακριβώς είναι! :)

Mia said...

Τι όμορφες στιγμές, Βιβή μου. Πολύτιμες, αξέχαστες! Να τις έχεις πάντα μαζί σου και να χαίρεσαι την όμορφη οικογένειά σου.

Βιβή said...

Γεια σου Μία! Έτσι είναι! Ευχαριστούμε πολύ! :)

Post a Comment