Sunday, July 2, 2017

Θα σας πω ένα μυστικό..

Είμαι ερωτευμένη... Ναι και με τον μαγεμένο κήπο μου! Αλλά και με... την Πάρο!!
Τρελά ερωτευμένη με αυτό το νησί που είναι άγνωστο φαινόμενο η νηνεμία!
Την γνώρισα μια ζεστή βδομάδα του Οκτώβρη πριν τρία περίπου χρόνια. Έκτοτε η θύμηση της με στοιχιώνει.
Οι ζεστοί, φιλόξενοι της κάτοικοι με σκλάβωσαν. Τα παιδιά πάντα πρόθυμα να με καθοδηγήσουν γιατί μονίμως χανόμουνα. Στα στενά της Παροικιάς και στο παλιό Κάστρο. 

Στο Κάστρο έκανα μια γλυκιά γνωριμία. Μια γιαγιά πάνω απο ενενήντα χρονών. Μου αποκάλυψε την ηλικία της και μου εξομολογήθηκε πως είχε είκοσι χρόνια να βγει απο το Κάστρο της Παροικιάς και να κατέβει στο κέντρο. Βλέπετε τα εννενηντα πλας χρόνια της δε της επέτρεπαν να ανεβοκατεβαίνει τα πολλά σκαλοπάτια που έχει το Κάστρο.

Σε μια απο τις πολλές ξεναγήσεις μου με τη μύτη χωμένη στο χάρτη έπεσα πάνω σε δυο κυρίους που έπιδιόρθωναν κάτι χαλασμένα γαλάζια  παραθυρόφυλα
-Συγγνώμη, τους λέω.
Εκείνοι σήκωσαν το κεφάλι και με κοίταξαν περίεργα.
-Ψάχνεις για τον οδοντίατρο, ε; Με ρώτησε ένας απο τους δυο.
Παραξενεύτηκα.
-Όχι. Γιατί να ψάχνω για τον οδοντίατρο;
Εκείνος επέμενε.
-Δε ψάχνεις για οδοντίατρο;
-Όχι. Ψάχνω για μια πέτρινη βρύση. Τους έδειξα τη φωτογραφία που είχα στον τουριστικό οδηγό. 
-Λέγεται βρύση του Μαυρογένους και χρονολογείται απο το 18ο αιώνα.
Οι άνδρες ξεράθηκαν στα γέλια.
-Συγγνώμη, απολογήθηκε τότε ο κύριος. Βλέπεις ο μοναδικός οδοντίατρος του νησιού έχει το ιατρείο του στο Κάστρο. Και όλοι χάνονται στα στενά δαιδαλώδη σοκάκια.
Ήταν σειρά μου να ξεραθώ στα γέλια.

Τοτε ο άλλος ευγενέστατος κύριος έβαλε τα γυαλιά του, κοίταξε τη φωτογραφία και σούφρωσε τα χείλη του.
-Να σου πω... Τέτοιες βρύσες έχουμε πολλλές. Βλέπεις ο δήμαρχος της Παροικιάς ήθελε όλες οι δημόσιες βρύσες να μοιάζουν με αυτές τις παραδοσιακές βρύσες. Οπότε δε ξέρουμε ποια είναι η αυθεντική!
Τους ευχαρίστησα θερμά και απογοητευμένη συνέχισα το δρόμο μου.

Ευτυχώς το κυνήγι του θησαυρού αποδείχτηκε κερδοφόρο! Χάρη στην εκπληκτική ξεναγό και φίλη μου Μαρία, ντόπια Παριανή, βρήκαμε και τις τρεις αυθεντικές βρύσες! Που είχαν σκαλισμένη επάνω τους τη χρονολογία.
Ήμουν επίσης πολύ τυχερή που είχα ντόπια ξεναγό.
Σκαρφαλωμένη στην αγροτική καρότσα τους έκανα το γύρο του νησιού. Μια ανεπανάληπτη εμπειρία.

Το μόνο δυστύχημα ήταν ότι δε μπόρεσα να κάνω μπάνιο! Οι τοπικοί άνεμοι και τα δυνατά οχτώ μποφόρ δε μου επέτρεψαν ούτε μια μέρα να κάνω μπάνιο. Ο κύριος Γιώργος, ο μπαμπάς της Μαρίας, με εμπόδισε απο το να το τολμήσω. Και κατσουφιασμένη τον άκουσα. Δε με έπαιρνε να με μαζέψουν με το κουταλάκι απο τη θάλασσα! xxx

Η μόνη λυπητερή ιστορία που άκουσα ήταν οι διαμάχες των ψαράδων με τους πελεκάνους. Που τους σκότωναν ή τους τραυμάτιζαν γιατί δήθεν και καλά τους τρώνε τα ψάρια. Λες και η θάλασσα είναι λιμνούλα...

Η πιο ρομαντική ιστορία όμως που άκουσα ήταν και η παρακάτω.
Η Μαρία είχαν στο κτήμα τους ένα γάϊδαρο που το λέγανε χαηδευτικά Μπιλάκο. Μια μέρα έπεσε στο χαλικόστρωτο δρόμο και έσπασε το πόδι του. Πλέον ήταν άχρηστος για δουλειές.  Τότε ο κύριος Γιώργος τον πήγε στην Αλκυόνη που είναι καταφύγιο άγριων ζώων και πουλιών. 
Εκεί έθρεψε το κόκαλο χάρη στις περιποιήσεις των γιατρών. Για το Μπιλάκο το ατύχημα είχε ευτυχή κατάληξη. Γνώρισε εκεί μια γλυκιά γαϊδούρα τη Φλώρα με την οποία έκαναν τη δική τους οικογένεια. Απο τότε οι δυο μαζί γκαρίζουν ευτυχισμένοι.

Χειμώνα Καλοκαίρι ονειρεύομαι την Πάρο και τις όμορφες περιπέτειες που έζησα σε αυτήν. Εύχομαι να μπορέσω να ξαναπάω. Η Μαρία και η Πάρος με καλούν συχνά πυκνά.

Καλές διακοπές σε όλους και καλό μήνα!!


                                  Η Παναγία Εκατονταπυλιανή



Ένα απο τα πολλά σοκάκια του Κάστρου


 

Μια παραδοσιακή πόρτα απο τις πολλές του νησιού




                                        Η εκκλησία της Αγίας Άννας




                               Ένας απο τους πολλούς ανεμόμυλους
                                      σήμα κατατεθέν του νησιού


                             
                              Γλυκιά ανατολή στην Πάρο


               
            Η γλυκιά ξαναγός μου Μαρία σε μια απο τις τρεις αυθεντικές
                                        βρύσες του Μαυρογένους



                     Πανέμορφη δύση στην παραλία της Πάρου



6 comments:

  1. Ποσο το αγαπησα το καστρο.ειναι ενα κλασικο παραδοσιακο χωριο με τα ολα του! Τυχερη που βρεθηκες εκει!

    ReplyDelete
  2. Να ένας άνθρωπος που με καταλαβαίνει!! xxxx Και γω το ίδιο λέω Λίτσα! :)

    ReplyDelete
  3. Έστω και νοερά μας έκανες μια όμορφη βόλτα στο νησί. Καλό καλοκαίρι να έχεις.

    ReplyDelete
  4. Γεια σου Κατερίνα! Σ' ευχαριστώ πολύ! Καλό Καλοκαίρι και καλή ξεκούραση τώρα σου εύχομαι!!

    ReplyDelete
  5. Μόλις ανακάλυψα τη σελίδα σου κι έχω μαγευτεί! Βιβή μου μπράβο σου! Είναι υπέροχα τα κείμενα σου. Λατρεύω και τις φωτογραφίες σου. Έχεις σα χόμπι τη φωτογραφία; Σε φιλώ! Καλό καλοκαίρι!

    Μαρία Μπρέντα
    Blogger | mariabrenta.blogspot.gr

    ReplyDelete
  6. Γεια σου Μαρία! Σ' ευχαριστώ πολύ για τα ζεστά σου λόγια! Ναι, είναι αλήεθια πως μου αρέσει πολύ η φωτογραφία και προσπαθώ. Φιλάκια πολλά, Καλό Καλοκαίι! :)

    ReplyDelete